اصل فرآیند استخراج و جداسازی دی اکسید کربن فوق بحرانی استفاده از اثر انحلال ویژه دی اکسید کربن فوق بحرانی بر روی برخی از محصولات طبیعی خاص و استفاده از رابطه بین حلالیت دی اکسید کربن فوق بحرانی و چگالی آن است، یعنی استفاده از تأثیر. فشار و دما روی حلالیت دی اکسید کربن فوق بحرانی
دستگاه استخراج فوق بحرانی را می توان به طور تقریبی از نظر عملکرد به هشت قسمت تقسیم کرد: سیستم تامین استخراج کننده، سیستم دمای پایین، سیستم فشار بالا، سیستم استخراج، سیستم جداسازی، سیستم تامین اصلاح کننده، سیستم گردش خون و سیستم کنترل کامپیوتری. به طور خاص شامل تجهیزاتی مانند پمپ های تزریق دی اکسید کربن، استخراج کننده ها، جداکننده ها، کمپرسورها، مخازن ذخیره دی اکسید کربن، چیلرها و غیره است. عملکرد مقاومت تجهیزات و کل سیستم خط لوله. اجرای مانیتورینگ خودکار میکرو کامپیوتری بر فرآیند تولید می تواند ایمنی و قابلیت اطمینان سیستم را تا حد زیادی بهبود بخشد و هزینه های عملیاتی را کاهش دهد.
در حالت فوق بحرانی، دی اکسید کربن فوق بحرانی با ماده ای که قرار است جدا شود در تماس قرار می گیرد و به آن اجازه می دهد تا به طور انتخابی اجزایی با قطبیت، نقطه جوش و وزن مولکولی متفاوت را به ترتیب استخراج کند. البته عصاره های به دست آمده برای هر بازه فشار نمی توانند منفرد باشند، اما با کنترل شرایط می توان نسبت بهینه اجزای مخلوط را به دست آورد. سپس می توان سیال فوق بحرانی را با استفاده از روش های کاهش فشار و افزایش دما به گاز معمولی تبدیل کرد و ماده استخراج شده را به طور کامل یا اساسا جدا کرد و به هدف جداسازی و خالص سازی دست یافت. بنابراین فرآیند استخراج دی اکسید کربن سیال فوق بحرانی ترکیبی از استخراج و جداسازی است. دستگاه های استخراج فوق بحرانی را می توان به دو نوع تقسیم کرد: یکی نوع تجزیه و تحلیل تحقیقاتی است که عمدتاً برای تجزیه و تحلیل مقادیر کمی از مواد یا ارائه داده ها برای تولید استفاده می شود. دوم نوع تولید آماده سازی است که عمدتاً برای تولید دسته ای یا انبوه استفاده می شود.
