تجهیزات خشک کردن با توجه به روش گرمایش

با روش گرمایش
با توجه به روش گرمایش، خشک کن ها به نوع همرفت، نوع هدایت، نوع تابش، نوع دی الکتریک و انواع دیگر تقسیم می شوند. خشک کن همرفتی که به عنوان خشک کن مستقیم نیز شناخته می شود، از محیط های خشک کننده داغ برای تماس مستقیم با مواد مرطوب، انتقال گرما از طریق همرفت و از بین بردن بخار تولید شده استفاده می کند. خشک کن رسانا که به عنوان خشک کن غیرمستقیم نیز شناخته می شود، از یک روش رسانایی برای انتقال گرما از منبع گرما به ماده مرطوب از طریق دیوار جداکننده فلزی استفاده می کند. بخار مرطوب تولید شده را می توان با روش هایی مانند مکش خلاء، وارد کردن مقدار کمی گاز تصفیه یا متراکم کردن روی سطح یک کندانسور با دمای پایین جداگانه حذف کرد. این نوع خشک کن از محیط خشک کن استفاده نمی کند، بازده حرارتی بالایی دارد و محصول آلوده نیست. با این حال، ظرفیت خشک کردن توسط ناحیه انتقال حرارت دیواره فلزی محدود می شود، و ساختار نیز پیچیده است، اغلب تحت خلاء کار می کند. خشک کن تشعشعی از رادیاتورهای مختلفی برای انتشار امواج الکترومغناطیسی با محدوده طول موج مشخص استفاده می کند که به طور انتخابی توسط سطح مواد مرطوب جذب شده و برای خشک شدن به گرما تبدیل می شود. خشک کن های دی الکتریک از میدان های الکتریکی با فرکانس بالا برای ایجاد اثرات حرارتی در مواد مرطوب برای خشک کردن استفاده می کنند.
با حالت ورزش
با توجه به حالت حرکت مواد مرطوب، خشک کن ها را می توان به نوع بستر ثابت، نوع همزده، نوع اسپری و نوع ترکیبی تقسیم کرد. با توجه به ساختار، خشک کن ها را می توان به خشک کن جعبه، خشک کن نوار نقاله، خشک کن درام، خشک کن عمودی، خشک کن مکانیکی همزن، خشک کن چرخشی، خشک کن بستر سیال، خشک کن جریان هوا، خشک کن ارتعاشی، خشک کن اسپری و خشک کن ترکیبی تقسیم کرد.